در باره ايد نوروز

                                  

                                               بادرود بر هم ميهنانِ هم کيش ؛

زرتشت آن پاک مرد٬ آزاده و پاک انديش پس از دو سال و نيم گفت و شنود با ويشتاسب شاه و وزيران ويارانش سپيده دم روزی در خانه اش شنيد که جارچی بانگ ميزند که:

                                        ويشتاسب شاه پيام زرتشت راپذيرفت

    در بن نوشتگان پهلوی و نيزاشاره ای در شاهنامه فردوسی آمده                                                                                       که                زرتشت           گفته         است                است؛      

در زمانی که ويشتاسب شاه به ما پيوست ٬نوروز<در برج بَرَ بود>

پس يکی از ويژگی ها و ارج نوروز برای ايرانيان٬بويژه بهدينان است.

و باز آمده است٬زمانی که ويشتاسب شاه به ما پيوست دين بهی گسترش يافت.

*يحيی ذکا* پژوهشگر و باستان شناس مقاله ای دارد در باره تالار با شکوه تخت

جمشيد وبر پايی جشن نوروز در زمان هخامنشيان .

لازم ميدانم در اينجا اين نکتهء مهم را گويا باشم ؛

يکی ديگر از آئين هايی که تا همين واپسين سده انجام ميشده٬شب نوروز بر فراز

ستيغ کوههای آرارات٬البرز٬بينالود <در خراسان>الوند٬دماوند٬شيرکوه٬دِنا و ديکر

کوهها آتش می افروختند و بيشتر مردم بر سر در گاه درخانه شان آتش را می

افروختند و بيشتر آنان کاسه و کوزه کهنه را فرو ميافکندن ومیشکاندند.

 من در اين مورد آگاهی های بیشتری در اختيار شما نيکان قرار ميدهم ٬

از چه زمانی اين آ ئين به تاريخ پيوست ؟

در چه زمانی به اَيد امروز از نظر تاريخ بزرگداشت جنبه رسمی به خود گرفت؟

و در زمان ساسانيان و اشکانيان دچار چه تحولاتی شد؟

با آرزوی روزهای بهتر از ديروز و اينکه هميشه اين آئين را فراموش مکنيم و انديشه

همه بدور از کين باشيم٬پيوسته مهربان باشيم.

شاد و پيرزو زيويد تا درودی ديگر بدرود.

 

 

 

  
نویسنده : شهلا ; ساعت ۳:٥٥ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٢ اسفند ،۱۳۸٢