بيشتر بدانيم

                                                               سخنانی در باره اسپند ماه

                                                                سپندار َمذ<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

با پیش میم بر وزن ومعتی، مذ ،است که ماه دوازدهم باشد از سا ل شمسی و نام روزپنجم بود از هر ماه و نام فرشته ایست که نگهبان است بر درختان و بیشه ها .

همه بر آمده ازفئل، ِسپَن برابر با ِشپَن که مئانی گوناگون دارد از جمله

بالش زا ،آغازیدن ،برآمدن،سربرزدن،دمیدن،برون شدن،پدیدشدن،پدیدآمدن،تابیدن،درخشیدن،روشن شدن،افزایش یافتن،افزودن،پیشرفتن،گسترش یافتن،ِ ژوَآوردن،سرمایه آوردن، َفراخی بخشیدن،خوشبختی آوردن.........می با شد.

با توجه و نگرش به فرهنگ ایران با ستان و گفتهء زرتشت که تو لید، جو و گندم کاشتن والاترین وبهترین ستایش اهورا مزدا است و نیز جبر پایه استره های آنچه  بالنده،روینده،رشد کننده،افزایش دهنده و نیز جای بالِش ،رویش ،افزایش وتولیدباشدو همچنین زاینده و پدید آورنده باشدارج میگزارند.

رویِ سخنم با شما ست ای نو آورسان(عروسان)و ای تازه دامادان آد را در مغزخود جای دهیدودرون خود در یافته زندگی را با منش نیک بسر کنید،بشود که هر یک بر دیگری در پاکی،درستی،راستی،آموزش و آگاهی،دانش و شناخت بر دیگری برتری جوید، بیگمان چنین تکاپو و

کوشش زندگیِ هر کدام از شما راکامیاب خواهد ساخت.(زرتشت.گاتها.سرود هفدهم ،پاره 5.)

 

     تا کلامی دیگر بدرود

 

 

/ 0 نظر / 4 بازدید