اهورای پاک به فريادمان رس.....

درود بر شما دوستان نيکم؛

اينك چشمي بي دريغ

كه فانوس را اشكش

شور بختي مردمي را كه تنها بودم وتاريك

لبخند مي زند

نه!

هرگز شب را باور نكردم

چرا كه

در فراسوهاي دهليزش

به اميد دريچه ئی

دل بسته بودم

بر گزيده ای از استاد سخن: احمد شاملــــو

           |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

چه بگويم؟<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 به بلاگ کوروش بريد  پسرم در خطر است

 و اين عدالت اجتماعی را ببينيد  که چه بر سر جوانان ميهن ما می  آورد <?xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />

آيا اين است حکم اسلام؟

برای چه و به چه دليل و تا به کی بايد تمام نسل جوان زيرفشار های بی انتها باشند ؟

آخر کِی مزه آزادی راستين را خواهيم چشيد؟

کی به دور از امتياز گرفتن از دين و آئين حرف از جانان بزنيم؟  

            ای مزدای پاک به داد ما رس که جز تو فرياد رسی نداريم...........

مژده بر تمام ياران ايران دوست:

پسرم حالش خوبه  نميدونيد چقدر خوشحالم

از صبح هر ۲ دقيقه براش زنگ زدم تا گوشی را برداشت و از شنيدن صدای گرمش جون تاره 

گرفتم.... از اهورای يکتا سپاسگزارم از اين لطفش که دل من را اينقدر شاد کرد.

آرزو ميکنم که دل شما نيزهميشه شاد باشد.

                                                                                     تا درودی دگر بدرود

/ 0 نظر / 6 بازدید